Potrzebuję czasem chwili samotności.
Wolnego spaceru ze słuchawkami w uszach.
Ciepłego wieczoru, by móc przemyśleć swój każdy krok.
Ten, który już zrobiłam i ten, który jeszcze postawię.
Chwili dla siebie, w której nauczę się chodzić dobrymi drogami i podejmować słuszne decyzje, nie musząc martwić się o konsekwencje.
Często podczas takich wieczorów, chwil czy też spacerów myślimy o miłości.
Zbyt często jest to miłość fałszywa, tylko dla korzyści.
Nie można bawić się czyimiś uczuciami.
Człowiek wytrzymuje wszystko tylko do pewnego momentu.
Po przekroczeniu tej niewidzialnej granicy bólu psychicznego,
jesteśmy w stanie zrobić wszystko, byleby o nim zapomnieć choć na moment.
Trzeba pamiętać, że życie jest kruche i ulotne jak wiatr powiewający zbożem w polu.
Mnie taka miłość niestety spotkała, tylko że ja kochałam całym swoim małym, roztrzaskanym na miliony maleńkich kawałeczków serduszkiem.
Dalej kocham.
Szkoda tylko, że osoba którą darzę tym silnym uczuciem ma mnie za nic i nic dla niej nie znaczę.
Pozdrawiam, Suicide
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz